ปัจจัยที่สำคัญที่สุดของการใช้นวัตกรรมการสอนตามแนวคิดวอลดอร์ฟระดับปฐมวัย

[ครูโอ-รร.บ้านกอก]

ปัจจัยที่สำคัญที่สุดของการใช้นวัตกรรมการสอน ตามแนวคิดวอลดอร์ฟระดับปฐมวัย คือ
  แนวคิดเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนที่เปลี่ยนไปจากเดิม
  เพื่อให้สอดคล้องกับวิถีชีวิตในปัจจุบัน และอนาคตช่วยให้สามารถดำเนินชีวิตต่อไปอย่างมีความคุณภาพ
  โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ และเน้นการเรียนการสอนที่เป็นกระบวนการมากขึ้น
  ทำให้ผู้เรียนมีทักษะในการแสวงหาความรู้ด้วยตนเอง และนำไปใช้ในชีวิตจริงอย่างเหมาะสมต่อไป
 
  เห็นด้วยไหมคะ หรือมีข้อคิดเห็นด้านอื่นๆร่วมแสดงความคิดเห็นด้วยค่ะ

  (นางอารี ทัศนาวิวัฒน์ วิชาเอก การปฐมวัยศึกษา เลขประจำตัว 2512102472)

[แม่ตุ้ย]

คิดว่าคือ การให้เด็กได้มีส่วนร่วมในการเลือกนวรรตกรรม ที่จะใช้สอน และมีส่วนในการประดิษ สื่อการสอนสำหรับตัวเอง

บาง รร ครูใช้วิธีถามเด็กว่าวันนี้ใครอยากเรียนวิชาอะไรเป็นวิชาแรก แล้วคอยสังเกต ว่าเด็กคนไหน เลือกเรียนอะไรก่อน อยู่บ่อยๆ นำไปสู่การเรียนรู้ความชอบของเด็กแต่ละคน
บางทีการถามเด็กเช่นเดียวกันเกี่ยวกับวิธีการสอน อาจช่วยได้ เช่น วันนี้เรามีส้ม องุ่น ลูกปัด แล้วก็ ตารางร้อยช่อง ใครอยากเรียนนับเลขผ่าน การนับอะไรบ้าง  เป็นต้น
หรือวันนี้เรามีหัวข้อเรื่องผีเสื้อให้เรียนรู้ อยากรู้ว่า ใครอยากไปดูผีเสื้อที่ในสวน หรือใครอยากนั่งวาดรูปผีเสื้อในห้อง หรือใครอยากนั่งดูรูปผีเสื้อให้ครูอ่านรายละเอียดให้ฟังบ้าง
ตามแนวคิดที่ว่ามนุษย์ทุกคนเป็นปัจเจก เด็กวัยเดียวกัน พัฒนาการแต่ละด้านก็ไม่พร้อมกัน บางคนพูดเร็วบางคนช้า
ชอบอะไรก็ต่างกัน เข้าใจสิ่งต่างๆ ผ่านสื่อที่ต่างกัน

นวรรตกรรมก็ควรหลากหลายและยืดหยุ่น ตามพัฒนาการของเด็กแต่ละคนด้วย

การสอนที่ดี ครูจึงต้องรู้จักเด็ก รู้จักตนเอง และรู้จักวิธีสื่อ
ซึ่งต้องใช้ทั้งวิชาการ ใช้เวลาเรียนรู้ร่วมกับเด็กในห้อง ใช้หัวใจแม่ (พ่อ) บางคนเลยเรียกครูเป็นพ่อครู แม่ครู และใช้พรหมวิหารสี่

ถ้าครู"ว่าง"พอ ครูก็จะรู้ได้โดย ญาณทัศนะ ว่านวรรตกรรมใด เหมาะกับเด็กคนใด

และถ้าครู "ว่าง" พอก็จะเหนี่ยวนำ ให้เด็ก "ว่าง" มากจนกระทั่ง นวรรตกรรมใดก็สามารถสื่อให้เค้าสามารถรับรู้ได้ จากใจครูสู่ใจเด็ก

[ครูชิว]

   สวัสดีครับหายไปซะนานเลยหล่ะ ได้กลับมาตอบเพราะครูโอเลยนะเนี่ย
   ส่วนตัวผมอาจมีความคิดเห็นที่ต่างออกไปเลยหล่ะครับ ส่วนตัวผมมองว่าปัจจัยที่สำคัญที่สุดก็คือ ตัว(หัวใจ)ของคุณครูนะครับ
 ในมุมมองการศึกษาอื่นอาจให้ความสำคัญกับสื่อ เทคนิค หรือกระบวนการต่างๆ แต่ในวอลดอร์ฟแล้วสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ หัวใจของครู
 ครูจะต้องมีหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความรับรู้และตระหนักถึงความเป็นมนุษย์ ในเด็กทุกๆคน รับรู้และเข้าใจถึงความแตกต่างในเด็กแต่ละคนและมองให้เห็นถึงความงดงาม
ที่มีอยู่แล้วภายในใจของเด็กๆ และช่วยเหลือเขาที่จะนำสิ่งเหล่านั้นออกมา โดยที่ไม่เข้าไปครอบคลุม บงการหรือคาดหวัง แต่ให้สิ่งเหล่านั้นได้เติบโตและเบ่งบานออกมา
อย่างเป็นธรรมชาติ  ผมชอบคำพูดครูอุ้ยมากที่ว่า ความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือ ความรักที่มาพร้อมกับอิสรภาพ คุณครูจึงควรที่จะรักและเข้าใจเด็กอย่างที่เด็กคนนั้นเป็น
และเราก็จะได้พบกับความงดงามอย่างแท้จริงในเด็กคนนั้น รวมถึงพบความงดงามภายในใจของเราด้วย   
    ผมให้ความสำคัญกับครูก็เพราะว่า นี่คือเสน่ห์ของการศึกษาวอลดอร์ฟ  เมื่อครูพัฒนาภายในใจขึ้น เด็กก็จะพัฒนาเช่นกัน
 เมื่อครูสงบ เบิกบาน เด็กก็จะสงบและเบิกบานด้วย  ครูในการศึกษานี้จึงต้องทำงานกับความรู้สึก หัวใจ และภายในใจอย่างหนักเพื่อพัฒนาสิ่งต่างๆ อย่างมากมาย
  ครูต้องกระตือรือร้นและทำงานกับตัวเองอยู่ตลอดเวลา ผมชอบที่ครู majery พูดว่า ถ้าครูไม่กระตือรือร้นที่จะทำงาน รวมถึงการทำงานเพื่อพัฒนาตัวครูแล้ว คุณครู
ขอว่า ให้เราหยุดการเป็นครูและไปทำนอย่างอื่นเถิด เพราะนั่นจะไม่เป็นผลดีต่อเด็กๆ ในชั้นเรียนของครูคนนั้นเลย
   ต่อให้ครูนั้นมีสื่อการสอน เทคนิค กระบวนการ ที่ดีอย่างไร ตราบใดที่ครูไม่มีหัวที่จะทำงานกับเด็กๆ ไม่สามารถเชื่อมโยงหรือเข้าสู่หัวใจของเด็กๆ ได้ก็
    เป็นการเปล่าประโยชน์  เราจะทำอย่างไรที่จะให้เด็กๆรับรู้ถึงความรู้สึกของครูในการโอบอุ้ม โอบกอด เด็ก โดยที่เราไม่ได้อยู่ใกล้กับเขาหรือสัมผัสเขา
    เช่นการทำกิจกรรมวงกลม เด็กที่นั่งอยู่ไกลสุดจากเรา แต่ครูในการศึกษาแนวนี้จะต้องโอบกอดเด็กให้ได้ทั้งห้อง เราสามารถทำให้เด็กคนนั้นที่นั่งไกลสุดจากเรา
 รู้สึกถึงการถูกโอบอุ้มโดยเราได้อย่างไร นี่คือสิ่งที่เรียกว่าหัวใจของครูที่มีหัวใจที่ใหญ่และโอบอุ้มเด็กได้ทุกคน มันเป็นลักษณะนามธรรมแต่ผมเชื่อว่าคนที่เป็นครู
ที่ตั้งใจทำงานเพื่อเด็กๆ แล้วหล่ะก็จะเข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี  เพราะครูคือแบบอย่างและคือทุกสิ่งสำหรับเด็กในวัยนี้ ครูเป็นเช่นไรเด็กก็จะเป็นเช่นนั้น
 เมื่อครูมีความพยายามที่จะเข้าถึงหัวใจเด็ก ครูก็จะค่อยๆ เข้าใจเด็กคนนั้นอย่างแท้จริง และช่วยเหลือเขาในเส้นทางที่เขาต้องการจะเติบโตต่อไปได้
 เป็นเรื่องของหัวใจและความรู้สึกที่ไม่อาจอธิบายได้ ไม่สามารถเข้าใจและรับรู้ได้โดยผ่านความคิด ไม่มีผลงานวิจัยหรือผลงานทางวิทยาศาตร์รองรับ
  มีเพียงหัวใจและความรู้สึกเท่านั้นที่จะเข้าถึงและสัมผัสได้
 
 ไม่ว่าจะเป็นการศึกษาแนววอลดอร์ฟ หรือแนวไหนก็ดี ขอเพียงครูมีหัวใจของความเป็นครู มีความรักและความพยายามที่จะเข้าใจเด็กๆ ในชั้นเรียนด้วยความรัก ความเข้าใจ
  และความจริงใจอย่างสุดซึ้งเท่าที่หัวใจเราในขณะนั้นจะทำได้ นี่ก็เป็นประโยชน์ต่อเด็กอย่างมากมายเกินกว่าที่จะกล่าวได้แล้ว
   ปล. ผมเองก็เป็นครูคนธรรมดาหนึ่งเท่านั้นที่อยู่บนเส้นทางเดียวกับทุกๆคนที่จะพัฒนาไปบนเส้นทางนี้ ไม่มีใครเหนือกว่าหรือดีกว่าใคร แต่ทุกคนมีหัวใแห่งความเป็นมนุษย์ที่เหมือนกัน
 หัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและงดงามและก็สามารถที่จะพัฒนาหัวใจและเติบโตไปพร้อมกันบนเส้นทางนี้